مراقبت زیاد از دیگران علائم یائسگی را در زنان تشدید میکند
محققان پیوندی میان تعداد ساعات مراقبت هفتگی که یک زن انجام میدهد و بار علائم یائسگی شناسایی کردهاند. یک مطالعه جدید نشان میدهد زنانی که بیش از 15 ساعت در هفته به مراقبت از دیگران میپردازند، به طور قابل توجهی احتمال بیشتری دارند که علائم یائسگی متوسط یا شدید را تجربه کنند. این مطالعه بر پیامدهای منفی بهداشتی مرتبط با افزایش بار مراقبت از دیگران تأکید دارد.
به گزارش بخش پرستاری و پیشگیری پزشکی رسانه اخبار پزشکی مدنا، اکثر مراقبان در ایالات متحده زنان با میانگین سنی 50 سال هستند. مدت زمان مراقبت در ایالات متحده حدود پنج سال است که احتمال تجربه یائسگی در دوره مراقبت از دیگران را برای زنان بیشتر میکند. این زنان به طور معمول بچههای خود را دیرتر به دنیا میآورند، به طوری که ممکن است در میانه زندگی مسئولیت دوگانه مراقبت از فرزندان خود و یک بزرگسال سالخورده، که به آن (نسل ساندویچی) گفته میشود، را داشته باشند.
به گزارش بخش پزشکی سبک زندگی مدنا، مراقبت از دیگران میتواند سبک زندگی مراقب را تضعیف کند، توانایی او را برای تمرکز بر سلامت خود مختل کند و به سطوح بالاتری از اضطراب، افسردگی و فرسودگی شغلی منجر شود، که این اثرات در زنان نسبت به مردان برجستهتر است. همپوشانی مراقبت از دیگران و یائسگی ممکن است بار فیزیکی و عاطفی نامتناسبی را بر زنان میانهزندگی تحمیل کند. این مطالعه با هدف ارزیابی ارتباط بین وضعیت مراقبت از دیگران، ساعات صرفشده برای مراقبت و شدت علائم یائسگی انجام شد.
سرپرست پژوهش، دکتر استفانی اس. فابین، پزشک و مدیر اجرایی، از بخش پزشکی عمومی در بخش سلامت زنان کلینیک مایو، جکسونویل، فلوریدا، میگوید: «این مطالعه ارتباطی بین زمان صرفشده برای مراقبت از دیگران و بار علائم یائسگی در زنان میانهزندگی نشان میدهد. زنان نقشهای مختلفی دارند و در میانه زندگی ممکن است با چالشهای شغلی دست و پنجه نرم کنند، با یائسگی مواجه شوند و در عین حال مسئولیتهای قابل توجهی برای مراقبت از یک والدین سالخورده، یک شریک زندگی یا حتی کودکی با نیازهای خاص داشته باشند. درک بهتر این ارتباطات برای حمایت بیشتر از زنان در این انتقال زندگی جهانی بسیار ضروری است.»
در یک تحلیل مقطعی که در میان 4,295 زن بین 45 تا 60 سال که مراقبتهای اولیه را در یکی از چهار مرکز کلینیک مایو بین اول مارس و سیام ژوئن 2021 دریافت کردند، انجام شد، 19.7 درصد خود را به عنوان مراقب شناسایی کردند و 37.6 درصد علائم یائسگی متوسط تا بسیار شدید را گزارش کردند، که این علائم با استفاده از مقیاس ارزیابی یائسگی اندازهگیری شده است.
بار علائم یائسگی در تمامی حوزههای علائم با افزایش ساعات مراقبت هفتگی افزایش یافت و این ارتباط همچنان پابرجا بود حتی زمانی که شاخصهای مربوط به استرس روزانه و سلامت روان در نظر گرفته شد: 34.1 درصد در گروه با کمتر از 5 ساعت مراقبت در هفته، 42.6 درصد در گروه 5-14 ساعت مراقبت در هفته، و 50.4 درصد در گروه 15 ساعت یا بیشتر مراقبت در هفته. تحلیلهای بیشتر نشان داد که مراقبت از دیگران به مدت 15 ساعت یا بیشتر در هفته به طور قابل توجهی شانس تجربه علائم یائسگی متوسط یا شدید را در دست کم یک حوزه از علائم، نسبت به عدم مراقبت، افزایش میدهد.
همکار پژوهش، دکتر اکتا کاپور، پزشک عمومی از بخش سلامت زنان و مرکز تحقیقات سلامت زنان کلینیک مایو، راچستر، مینهسوتا، میگوید: «یائسگی و مراقبت از دیگران دو تجربه زندگی هستند که معمولاً با هم تلاقی دارند، اما تأثیرات متقابل آنها پیش از این مطالعه مورد بررسی قرار نگرفته بود. ما شکافهای عمدهای در درک تجربه یائسگی داریم و اینکه چگونه این تجربه در جمعیتهای مختلف یا تحت شرایط مختلف تفاوت دارد. این اولین مطالعهای است که ارتباط میان علائم یائسگی و مراقبت از دیگران را در زنان میانهزندگی بررسی میکند و به روشنتر شدن تجربههای کامل زنان در این دوره از زندگی کمک میکند.»
همکار پژوهش، دکتر کریساندرا ال. شوفلت، پزشک و متخصص در بخش پزشکی عمومی و مرکز تحقیقات سلامت زنان کلینیک مایو، جکسونویل، فلوریدا، میافزاید: «این مطالعه اهمیت دارد زیرا زنان میانهزندگی یا در آستانه یائسگی اغلب مسئولیتهای مراقبت از فرزندان و والدین سالخورده را بر عهده دارند و خود را در نسل ساندویچی میبینند. با توجه به پیری جمعیت در ایالات متحده و احتمال افزایش بار مراقبت از دیگران که میتواند علائم یائسگی را تشدید کند، زنان باید از گزینههای درمانی مؤثر موجود از طریق ارائهدهندگان خدمات یائسگی آگاه باشند. مطالعه ما بر لزوم حمایت بیشتر از سیاستهای بهداشت عمومی جامع و سیستمهای حمایتی برای زنان میانهزندگی در نقشهای مراقبتی تأکید میکند.»
محققان پیشنهاد میکنند که وضعیت مراقب باید به عنوان یک عامل اجتماعی تعیینکننده سلامت (SDOH) در نظر گرفته شود و در سوابق پزشکی ثبت شود. این امر به این معنی است که باید وضعیت مراقب بودن به طور رسمی در ارزیابیهای بهداشتی گنجانده شود تا اثرات آن بر سلامت فرد، به ویژه بر علائم یائسگی و خطرات دیگر، بهتر درک و مدیریت گردد.
دکتر کارل ای. نات، پزشک عمومی از بخش نفرولوژی و فشار خون کلینیک مایو و سردبیر کلینیک مایو پروسییدینگز، میگوید: «مراقبت از دیگران در اصل از منشأ ایثارگرانه است، اما نباید یک بازی صفر و یکی باشد که در آن ارائه مراقبت و پشتیبانی بدون قید و شرط باعث فشار و بار اضافی بر مراقب شود. در این زمینه، این مطالعه نیاز به حمایت از سیاستهای بهداشتی و سیستمهای حمایتی را که میتوانند به کاهش بارهای مراقب و از جمله تأثیرات منفی بر علائم یائسگی کمک کنند، نشان میدهد.»
