ملانوم نوعی سرطان پوست با پیشرفت سریع است که در صورت متاستاز، نرخ مرگومیر بالایی دارد. شیمیدرمانی موضعی تنها در مرحله صفر پیشرفت بیماری (ملانوم درجا) و همچنین در مرحله پس از جراحی برای برداشتن ضایعات پوستی مشکوک، میتواند بهعنوان یک روش درمانی مورد استفاده قرار گیرد. برای این منظور داروهایی مانند ایمیکیمود، 5 فلوئورواوراسیل، داکاربازین و دوکسوروبیسین مورد آزمایش قرار گرفته و اثرات مثبتی نشان دادهاند. در سالهای اخیر نانوذرات فلزی نیز، چه بهعنوان واحدهای درمانی مستقل و چه بهعنوان حاملهای دارویی در کانون توجه تحقیقات قرار گرفتهاند.
به گزارش بخش دارو شناسی و سرطان شناسی رسانه اخبار پزشکی مدنا، نانوذرات نقره (AgNPs) بهویژه بهعنوان ابزارهای چندمنظوره در حوزه نانوداروها، دارورسانی و درمانشناسی مورد توجه قرار گرفتهاند. این نانوذرات دارای خواص ضدمیکروبی و ضدسرطانی گستردهای هستند، اما اثرات داروشناختی آنها بهشدت به آنچه (ویژگیهای سطحی) نامیده میشود وابسته است. برای مثال ذرات دارای بار منفی و ساختار کروی نسبت به ذرات دارای بار مثبت، بهویژه انواع با اشکال نامنظم (مانند میلهای یا سیمی)، سمیت کمتری دارند. با این حال، به همین دلیل این ذرات نسبت به انواع دارای بار مثبت، قدرت کمتری در مقابله با سرطان از خود نشان میدهند.
توسعه دارویی مدرن به میزان زیادی به فناوریهای دوستدار محیط زیست (که اغلب با عنوان فناوریهای سبز شناخته میشوند) متکی است، فناوریهایی که از حلالها و واکنشگرهای سمی اجتناب میکنند. در این پژوهش، یکی از این روشهای زیستسازگار مورد استفاده قرار گرفته که در آن از برگهای چای سبز (Camellia sinensis) بهعنوان یک عامل کاهنده طبیعی برای تبدیل یونهای نقره به نانوذرات استفاده شده است. بهمنظور افزایش اثربخشی ضدمیکروبی و ضدسرطانی، نانوذرات نقره بهدستآمده، با کلرهگزیدین (Cx+)، یک عامل ضدمیکروبی با طیف وسیع و سورفکتانت کاتیونی، ترکیب شدهاند. نتایج نشان داده است که این کمپلکس AgNP-Cx+ دارای خواص ضدمیکروبی بسیار قویتر، فعالیت ضدملانوم حدود 18 برابر قویتر و انتخابپذیری سه برابر بیشتر نسبت به تومورها در مقایسه با نانوذرات نقره فاقد این ویژگیهای سطحی است.
بااینحال مهمترین دستاورد این پژوهش طراحی یک نمونه اولیه از چسب دارویی بهعنوان یک فرم دارویی موضعی برای استفاده از کمپلکس AgNP-Cx+ است. پلیمرهای بهکاررفته در این چسب، شامل هیدروکسیپروپیل متیلسلولز و Eudragit® RS، نهتنها هیچگونه تداخل منفی با عملکرد ضدتکثیری عامل فعال نشان ندادند، بلکه باعث دو برابر شدن اثربخشی و افزایش انتخابپذیری آن در برابر سلولهای سرطانی شدند. این یافتهها، پتانسیل بالای نانوذرات نقره حاصل از چای سبز را بهعنوان یک گزینه درمانی موثر برای مقابله با ملانوم نشان میدهد و میتواند راهگشای توسعه روشهای درمانی نوین و کمخطرتر در حوزه سرطان باشد.
