باکتریهای نهفته در گوشتهای فروشگاهی ممکن است عامل هزاران مورد عفونت دستگاه ادراری باشند. این پدیده بهویژه در جوامع با درآمد پایینتر مشاهده میشود. یک مطالعه جدید ارتباط این باکتری با عفونتهای دستگاه ادراری در کالیفرنیای جنوبی را بررسی کرده است. این تحقیق بر سویههای بیماریزای خارج رودهای باکتری ای کولای (ExPEC) متمرکز بوده که از حیوانات به انسان منتقل میشوند.
به گزارش بخش اورولوژی رسانه اخبار پزشکی مدنا، ایکولای هم در انسان و هم در حیوانات از جمله دامهایی که برای گوشت پرورش مییابند زندگی میکند. سویههای ExPEC باعث عفونت در خارج از روده مانند عفونتهای ادراری و سپسیس میشوند. سالانه حدود هشت میلیون عفونت ادراری تنها در ایالات متحده رخ میدهد. این عفونتها هزینههای مراقبتهای بهداشتی را به طور قابل توجهی افزایش میدهند.
گمان میرود حیوانات خوراکی مسئول بخش قابل توجهی از این عفونتهای باکتریایی باشند. اما سهم دقیق ایکولای مشترک میان انسان و دام در بار عفونتها نامشخص بود. این مطالعه از یک مدل آماری-ژنومی پیشرفته برای ردیابی منشأ ایزولههای ایکولای استفاده کرد. این روش ژنوم مرکزی را با عناصر ژنتیکی متحرک (MGEs) ترکیب میکند تا سویههای حیوانی و انسانی را متمایز سازد.
این مطالعه هشت شهرستان کالیفرنیای جنوبی را بین سالهای ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۱ پوشش داد. محققان بیش از ۱۲ هزار ایزوله ایکولای از گوشتهای خردهفروشی و بیش از ۲۳ هزار ایزوله از بیماران مبتلا به عفونت ادراری را جمعآوری و مقایسه کردند. شرکتکنندگان در مطالعه بیشتر شامل زنان با میانه سنی ۵۰ سال بودند.
آلودگی ایکولای در گوشت بوقلمون با ۸۲ درصد بالاترین میزان را داشت. این میزان برای گوشت گاو و مرغ و خوک بین ۴۷ تا ۵۸ درصد متغیر بود. نمونههای گوشت از محلههای فقیرنشین آلودگی بیشتری نشان دادند. بستههای اقتصادی نیز احتمال آلودگی بیشتری داشتند. این الگو ممکن است بازتابی از نگهداری نامناسب یا طولانیمدت گوشت در دمای ناکافی باشد.
شرایط اجتماعی-اقتصادی و دسترسی به منابع ایمنی مواد غذایی میتواند بر خطر آلودگی و عفونت تأثیر بگذارد. مردان مسنتر بیشتر در معرض ابتلا به عفونتهای مشترک بین انسان و حیوان بودند. سویههای ExPEC مشترک در زنان با نرخ ۲۰ درصد بسیار شایعتر از مردان با نرخ ۸.۵ درصد بود.
به طور کلی تقریبا از هر پنج مورد عفونت ادراری یک مورد یعنی ۱۸ درصد به سویههای ExPEC ناشی از حیوانات خوراکی مرتبط بود. این نسبت در محلههای فقیرنشین به ۲۱.۵ درصد افزایش یافت که نشاندهنده خطر ۱.۶ برابری نسبت به مناطق با فقر پایین است.
بخش بزرگی از سویههای ExPEC یافتشده در نمونههای بالینی به چند سویه خاص ایکولای در گوشت مرتبط بودند. این نشان میدهد که این سویههای بهخصوص تهاجمی نقش کلیدی در خطر عفونت ادراری مشترک با حیوانات دارند. گوشت طیور بهویژه بوقلمون به نظر میرسد بالاترین خطر را برای عفونتهای مرتبط با ExPEC تهاجمی داشته باشد.
سویههای مشترک بین انسان و دام مقاومت ضدمیکروبی متوسطی نشان دادند. احتمال مقاومت چنددارویی در آنها کمتر از سویههای غیر مشترک بود. هم سویههای مشترک و هم سویههای گوشت مقاومت کمتری به ضدمیکروبیهای رایج به جز تتراسایکلینها داشتند. این ممکن است نشاندهنده تغییرات نظارتی و کاهش مصرف آنتیبیوتیک در دامداریها باشد.
این یافتهها بر سهم ایکولای مشترک بین انسان و دام در بار عفونتهای ادراری تأکید دارد. همچنین نیاز به مداخلات هدفمند برای کاهش خطر در جوامع آسیبپذیر را نشان میدهد. با توجه به شیوع بالای این سویهها ضرورت مداخلات ایمنی مواد غذایی برای کاهش آنها در زنجیره تامین غذا بهویژه گوشت طیور احساس میشود.
محققان اشاره کردند که مطالعه محدودیتهایی داشته است. از جمله عدم توانایی در تشخیص دقیق همه منابع گوشت بهویژه گاو و تمرکز بر عفونتهای سرپایی. گروههای پرخطر مانند افراد دارای نقص ایمنی و سالمندان باید هنگام کار با گوشت خام مراقب باشند. رعایت بهداشت دست جلوگیری از آلودگی متقاطع و پخت کامل گوشت ضروری است.
