یک مطالعه جدید که توسط گروهی از پژوهشگران بریتانیایی و برزیلی انجام شده است، ارتباط قویای میان آسیبهای دوران کودکی و توسعه اختلالات روانپزشکی در نوجوانان ساکن کشورهای با درآمد پایین و متوسط را فاش کرده است.
به گزارش بخش روان شناسی رسانه اخبار پزشکی مدنا، یافتههای این تحقیق بر اساس مطالعه همگروهی تولد پلواتاس در سال ۲۰۰۴ در برزیل است که بیش از ۴,۰۰۰ کودک متولد شده در شهر پلواتاس، واقع در ایالت ریو گرانده دو سول جنوبی، را از بدو تولد تا سن ۱۸ سالگی دنبال کرده است. این مطالعه نحوه تأثیر قرار گرفتن در معرض آسیب از دوران کودکی بر خطر ابتلا به اختلالات روانپزشکی در دوران نوجوانی را بررسی کرده است.
نتایج نشان داد که تا سن ۱۸ سالگی، ۸۱٪ از نوجوانان در معرض نوعی از آسیب، مانند شاهد جرمهای خشونتآمیز، سوءاستفاده یا غفلت قرار گرفته بودند. هر چه نوجوانان بیشتر انواع مختلف آسیب را تجربه میکردند، احتمال ابتلا به مشکلات روانپزشکی بیشتر میشد، بهویژه اضطراب، اختلالات خلقی و اختلالات رفتاری. تا سن ۱۸ سالگی، یکسوم از تمام اختلالات روانی ممکن است بهوسیله قرار گرفتن در معرض آسیب توضیح داده شود. این مطالعه بر اساس یافتههای قبلی پژوهشگران در همان همگروه است که نشان دادند یک سوم از کودکان ساکن پلواتاس تا سن ۱۱ سالگی در معرض آسیب قرار گرفتهاند و این آسیب با ظهور مشکلات رایج روانی دوران کودکی مرتبط بوده است.
مگان بیلی، پژوهشگر اصلی از بخش روانشناسی دانشگاه بث گفت: «یافتههای ما نشان میدهد که آسیبهای دوران کودکی تأثیر ماندگاری بر سلامت روان دارند، بهویژه در کشورهای با درآمد پایین و متوسط که آسیبها بسیار شایع است. همراه با مطالعات قبلی که این اثرات را در میان جوانان و بزرگسالان کشورهای با درآمد بالا نیز نشان دادهاند، واضح است که قرار گرفتن در معرض آسیبهای دوران کودکی یک عامل خطر کلیدی برای توسعه مشکلات سلامت روان در تمامی گروههای سنی است. یافته ما که نشان میدهد آسیبها حداقل ۳۱٪ از تمام مشکلات سلامت روان تا سن ۱۸ سالگی را توضیح میدهند، این ارتباط را بیشتر تأکید میکند. مداخلات زودهنگام برای کاهش قرار گرفتن در معرض آسیب و کمک به کسانی که بیشتر در معرض خطر ابتلا به اختلالات روانپزشکی هستند، حیاتی است.»
در پلواتاس، برنامه مداخلهای شهری به نام پیمان پلواتاس برای صلح در سال ۲۰۱۷ راهاندازی شد تا از طریق پروژههای بهداشت، آموزش و سیستم عدالت کیفری، جرم و خشونت شهری را کاهش دهد. ارزیابیهای اولیه از این مداخله نشان داد که نرخ جرمهای خشونتآمیز پس از اجرای مداخله کاهش یافته است، اگرچه تحقیقات بیشتری برای تعیین اینکه آیا این برنامه همچنین شیوع مشکلات سلامت روانی در میان جوانان را کاهش میدهد یا خیر، نیاز است.
دکتر گریم فیرچایلد، همکار نویسنده از بخش روانشناسی دانشگاه بث، گفت: «این مطالعه نشان میدهد که آسیبهای دوران کودکی پیامدهای بلندمدتی بر سلامت روان دارند و خطر ابتلا به مشکلات سلامت روان در میان نوجوانان در معرض آسیب بیشتر از بقیه است. این مطالعه نیاز فوری به استراتژیهای پیشگیرانه برای کاهش قرار گرفتن در معرض آسیب در کشورهای با درآمد پایین و متوسط و فراهم آوردن حمایت مؤثرتر برای کودکان و نوجوانان آسیبدیده را برجسته میکند.»
پروفسور سارا هالیگان، همکار نویسنده از بخش روانشناسی دانشگاه بث، گفت: «آسیبهای دوران کودکی یک پیشبینیکننده قوی برای سلامت روان ضعیف در دوران نوجوانی هستند و کار ما نشان میدهد که نوجوانان در کشورهای با درآمد پایین و متوسط مانند برزیل ممکن است بهویژه در معرض خطر باشند. علاوه بر تلاشها برای پیشگیری از قرار گرفتن در معرض آسیب، باید گامهایی برداریم، مانند اقداماتی که در قالب برنامه پیمان پلواتاس برای صلح انجام میشود، تا از پیامدهای سلامت روانی آن در میان جوانان جلوگیری کنیم. اگر این آسیبها حل نشوند، ممکن است پیامدهای منفی مداوم در طول عمر ایجاد کنند.»
پروفسور آلیسیا ماتیاژویچ، همکار نویسنده از دانشگاه سائوپائولو برزیل، گفت: «تحقیقات در مورد تأثیر آسیبهای دوران کودکی و بدرفتاری با آنها از اهمیت حیاتی برخوردار است زیرا تأثیرات عمیقی بر سلامت روان و توسعه عاطفی دارد. این مطالعات نهتنها درک ما از اثرات دوربرد آسیبها را افزایش میدهند، بلکه شواهد ضروری برای هدایت استراتژیهای پیشگیرانه و مداخلاتی فراهم میآورند که میتوانند پیامدهای بلندمدت چنین تجربیات منفی را کاهش دهند.»
این تحلیل جدید توسط یک بورسیه دانشجویی که به مگان بیلی از دانشگاه بث و مشارکت آموزشی دکترای جنوبغربی (شورای تحقیقاتی اقتصادی و اجتماعی) اعطا شد و همچنین پروژههایی که توسط شورای ملی تحقیقات برزیل (CNPq؛ ۴۰۹۲۲۴/۲۰۲۱-۹) و بنیاد حمایت از تحقیقات ایالت سائوپائولو (FAPESP) شورای تحقیقات اقتصادی و اجتماعی تحقیقات و نوآوری بریتانیا (UKRI؛ ۲۰۲۳/۱۲۹۰۵-۰) تأمین مالی شده است، پشتیبانی شده است.
