پیشآمادگی با ورزش و تغذیه خطر عوارض جراحی را کاهش میدهد

آمادهسازی فعال برای جراحیهای بزرگ از طریق ورزش و بهبود رژیم غذایی، که بهعنوان (پیشآمادگی) شناخته میشود، با کاهش عوارض، کاهش مدت بستری در بیمارستان، و بهبود کیفیت زندگی و روند بهبودی در بزرگسالان همراه است.
به گزارش رسانه اخبار پزشکی مدنا، محققان تأکید دارند که شواهد موجود برای تمام مقایسهها عمدتاً از اطمینان کم تا بسیار کم برخوردار است، اما بیان میکنند که پیشآمادگی مبتنی بر ورزش، تغذیه یا ترکیب ورزش با سایر مؤلفهها میتواند مفید باشد. مطالعات پیشین نشان دادهاند که پیشآمادگی میتواند نتایج بعد از جراحی را بهبود بخشد، اما هنوز مشخص نیست که کدام مؤلفهها یا ترکیب آنها بیشترین تأثیر را دارند.
برای رفع این ابهام، محققانی از کانادا پایگاههای داده را برای یافتن آزمایشهای تصادفی کنترلشده بررسی کردند که در آن بزرگسالانی که برای جراحیهای بزرگ آماده میشدند، تحت مداخلات پیشآمادگی یا مراقبتهای معمول قرار داشتند. این تحقیق شامل ۱۸۶ آزمایش مرتبط با ۱۵٬۶۸۴ شرکتکننده (با میانگین سنی ۶۲ سال؛ ۴۵ درصد زن) بود که به بررسی مؤلفههای فردی یا ترکیبی پیشآمادگی (ورزش، تغذیه، حمایت شناختی و روانی-اجتماعی) به مدت هفت روز یا بیشتر پیش از جراحی میپرداختند.
پیامدهای کلیدی مورد توجه شامل عوارض تا ۳۰ روز پس از جراحی، طول مدت بستری در بیمارستان، کیفیت زندگی مرتبط با سلامت و بهبود جسمانی تا ۹۰ روز پس از جراحی بودند.
پس از در نظر گرفتن عوامل تأثیرگذار دیگر، از جمله نوع جراحی، نتایج نشان دادند:
- ورزش خطر عوارض را ۵۰ درصد کاهش داد.
- حمایت تغذیهای خطر عوارض را ۳۸ درصد کاهش داد.
- ترکیب ورزش، تغذیه و حمایت روانی-اجتماعی خطر عوارض را ۳۶ درصد کاهش داد.
در مقایسه با مراقبتهای معمول:
- ترکیب ورزش و حمایت روانی-اجتماعی مدت بستری در بیمارستان را بهطور متوسط ۲.۴۴ روز کاهش داد.
- ترکیب ورزش و تغذیه این مدت را ۱.۲۲ روز کاهش داد.
- بهصورت جداگانه، ورزش و تغذیه به ترتیب ۰.۹۳ و ۰.۹۹ روز کاهش مدت بستری را نشان دادند.
ترکیب ورزش، تغذیه و حمایت روانی اجتماعی بیشترین تأثیر را بر کیفیت زندگی مرتبط با سلامت و بهبود جسمانی داشت. بهصورت جداگانه، ورزش و تغذیه بیشترین تأثیر را بر تمام پیامدهای کلیدی نشان دادند. محققان اذعان دارند که بهرغم رعایت بهترین شیوهها و استفاده از آخرین شواهد آزمایشی، محدودیتهایی در این مطالعه وجود دارد. سطح اطمینان شواهد به دلیل سوگیری و ناهمگونی بالا بین آزمایشها، عمدتاً پایین بود.
با این حال، نتایج مربوط به پیشآمادگی مبتنی بر ورزش و تغذیه حتی پس از حذف آزمایشهای با خطر بالای سوگیری، پایدار بود. این یافتهها نشان میدهد که پیشآمادگی مبتنی بر ورزش، تغذیه یا ترکیب این دو میتواند برای بزرگسالانی که برای جراحی آماده میشوند مفید باشد و میتوان آن را در مراقبتهای بالینی مد نظر قرار داد.




