محققان ابزاری قدرتمند توسعه دادهاند که میتواند انواع ویروس SARS-CoV-2 با پتانسیل انتقال بالا را قبل از اینکه به طور گسترده شیوع پیدا کنند، شناسایی کند. این رویکرد میتواند به طور قابل توجهی از تلاشهای بهداشت عمومی برای کنترل شیوعها پشتیبانی کرده و به شناسایی انواع جدیدی که نیاز به نظارت دقیقتری دارند، کمک کند.
به گزارش بخش علوم آزمایشگاهی رسانه اخبار پزشکی مدنا، با تجزیه و تحلیل میلیونها توالی ژنومی ویروس از سراسر جهان، تیمی از دانشمندان به رهبری موسسه پیتر داگرتی برای عفونت و ایمنی (موسسه داگرتی) و دانشگاه پیتسبورگ، جهشهای خاصی را شناسایی کردند که به ویروس SARS-CoV-2 تقویت فوقالعاده در توانایی انتشارش میدهند.
پروفسور متیو مککی، رئیس آزمایشگاه موسسه داگرتی و عضو فلوشیپ آینده ARC در دپارتمان مهندسی برق و الکترونیک دانشگاه ملبورن گفت: «در میان هزاران جهش ویروس SARS-CoV-2، ما تعداد کمی از آنها را شناسایی کردیم که توانایی ویروس را در انتشار افزایش میدهند.»
بسیاری از این جهشهای کلیدی در پروتئین اسپایک قرار دارند که به ویروس کمک میکند وارد سلولهای انسانی شود و هدف آنتیبادیها است. اما تیم تحقیقاتی همچنین جهشهای مهمی در بخشهای دیگر ویروس که کمتر مطالعه شدهاند پیدا کردند که توانایی ویروس برای اتصال به سلولهای انسانی، فرار از سیستم ایمنی یا تغییر ساختار پروتئینها را تقویت میکنند.
پروفسور متیو مککی، رئیس آزمایشگاه موسسه داگرتی گفت: «رویکرد ما از نظر ریاضی ساده است اما بسیار مؤثر است. برخلاف تکنیکهای قبلی، مدل ما از دادههای نظارت ژنومی برای شناسایی دقیق جهشهایی که باعث گسترش انواع خاصی میشوند، استفاده میکند، حتی زمانی که آنها تنها در بخش کوچکی از موارد مشاهده شوند.» در حالی که این مدل جدید به طور خاص بر ویروس SARS-CoV-2 تمرکز دارد، محققان معتقدند که میتوان آن را برای مطالعه انتقال سایر پاتوژنها، مانند آنفولانزا، تطبیق داد.
استاد جان بارتون از دانشگاه پیتسبورگ، نویسنده مشترک اصلی مطالعه گفت: «این یکی از اولین ابزارهای عملی است که به طور سیستماتیک اندازهگیری میکند که جهشهای فردی چگونه بر انتقال ویروس در مقیاس جهانی تأثیر میگذارند. روش ما شبیه یک ذرهبین برای تکامل ویروسها است که به سیستمهای بهداشت عمومی کمک میکند تا انواع ویروسهای با قابلیت انتقال بالا را قبل از شیوع گسترده شناسایی و نظارت کنند. نه تنها میتوانیم SARS-CoV-2 را به طور مؤثرتری ردیابی کنیم، بلکه روش ما میتواند برای مطالعه تکامل سایر پاتوژنها نیز تطبیق داده شود و به ما کمک کند تا از شیوعهای آینده پیشی بگیریم. این ابزاری قدرتمند برای تلاشهای جهانی به منظور مقابله با بیماریهای نوظهور است.»
