روده انسان میزبان تریلیونها باکتری است که نقشهای حیاتی در گوارش ایمنی و سلامت کلی ایفا میکنند. هنگامی که این تعادل میکروبی مختل شود میتواند به توسعه بیماریهای مزمن مانند کولیت اولسراتیو (UC) یک بیماری التهابی روده بزرگ کمک کند. برای برخی بیماران درمانهای کنونی تسکین محدودی ارائه میدهند یا خطرات قابلتوجهی مانند سرکوب ایمنی به همراه دارند. پژوهشگران اکنون در حال بررسی راههای جایگزین برای بازگرداندن سلامت روده هستند و بر توانایی میکروبیوم در ترمیم پوشش روده تمرکز دارند.
به گزارش بخش گوارش رسانه اخبار پزشکی مدنا، یکی از ویژگیهای بارز کولیت اولسراتیو کمبود برخی اسیدهای صفراوی است مولکولهایی که به هضم چربیها کمک کرده و سلامت روده را تنظیم میکنند. این مولکولها تنها توسط کبد تولید نمیشوند بلکه توسط باکتریهای روده به اشکالی پردازش میشوند که از ترمیم روده حمایت میکنند. بیماران مبتلا به کولیت اولسراتیو اغلب سطوح پایینتری از این اسیدهای صفراوی میکروبی را نشان میدهند که نشاندهنده این است که بازگرداندن آنها میتواند بهبودی را تقویت کند.
تیمهای پژوهشی به رهبری کریستینا شونجانز و ریزلان برنیر لاتمانی در EPFL باکتری کلستریدیوم اسکیندنز را شناسایی کردند که اسیدهای صفراوی اولیه را به اسیدهای صفراوی ۷α-دیهیدروکسیله تبدیل میکند و نقش کلیدی در ترمیم روده ایفا میکند. مطالعه آنها نشان میدهد که افزودن این باکتری به روده میتواند بهبودی از آسیبهای روده بزرگ را بهبود بخشد و درمانی بالقوه برای کولیت اولسراتیو و اختلالات مرتبط ارائه دهد.
پژوهشگران فرضیه خود را در موشهای مبتلا به کولیت یک مدل بیماری که کولیت اولسراتیو را تقلید میکند آزمایش کردند. آنها کلستریدیوم اسکیندنز را به برخی موشها معرفی کردند در حالی که دیگران بدون درمان باقی ماندند. سپس تیم با اندازهگیری کاهش وزن التهاب روده بزرگ و نشانگرهای ترمیم روده بهبودی حیوانات را پایش کرد.
موشهایی که کلستریدیوم اسکیندنز دریافت کردند سریعتر بهبود یافتند و کاهش التهاب و بازسازی پیشرفته پوشش روده را نشان دادند. پژوهشگران دریافتند که این اثرات به TGR5 یک گیرنده که به اسیدهای صفراوی ۷α-دیهیدروکسیله پاسخ میدهد وابسته است که تکثیر و تمایز سلولهای بنیادی روده را تحریک میکند. هنگامی که این درمان را در موشهای فاقد این گیرنده آزمایش کردند فواید آن از بین رفت که تأیید کرد متابولیسم اسید صفراوی برای ترمیم ضروری است.
برای اعتبارسنجی بیشتر یافتهها آنها دادههای بیماران را تحلیل کردند تا مشخص کنند آیا مکانیزمهای مشابهی در انسانها نقش دارند. آنها دریافتند که در بیماران مبتلا به کولیت اولسراتیو سطوح پایینتر اسیدهای صفراوی ۷α-دیهیدروکسیله به شدت با اختلال در بازسازی سلولهای روده مرتبط است. این موضوع ارتباط بین متابولیسم اسید صفراوی و ترمیم روده را تقویت میکند.
آنتوان جلیل نویسنده اول مطالعه اظهار داشت: «یافتههای ما پتانسیل استراتژیهای هدفمند میکروبیوم را برای تنظیم متابولیسم اسید صفراوی و تقویت ترمیم روده برجسته میکند.»
برخلاف درمانهای متداول که بر سرکوب التهاب تمرکز دارند این رویکرد مشکل اساسی را هدف قرار میدهد: توانایی مختلشده روده برای ترمیم خود. با بازگرداندن تعادل طبیعی اسید صفراوی از طریق باکتریهای مفید این استراتژی میتواند گزینه درمانی جایگزین و پایدارتری برای بیماران مبتلا به کولیت اولسراتیو فراهم کند. اگرچه تحقیقات بیشتری برای بررسی کاربردهای بالینی آن مورد نیاز است یافتهها پتانسیل درمانی مداخلات مبتنی بر میکروبیوم را برجسته میکنند.
