یک مطالعه جدید بررسی کرده است که چگونه گذار از تحصیل به اشتغال بر فعالیت بدنی، خواب و رژیم غذایی تأثیر میگذارد و بر لزوم اجرای برنامههای ارتقای سلامت در محیطهای کاری تأکید دارد.
به گزارش بخش سلامت عمومی و پزشکی سبک زندگی رسانه اخبار پزشکی مدنا، سبک زندگی سالم شامل رژیم غذایی متعادل، فعالیت بدنی منظم و خواب کافی، از عوامل مهمی است که بر سلامت جسمی و روانی افراد تأثیر دارد. برای جوانان ۱۶ تا ۳۰ ساله توصیه شده است که هر شب بین هفت تا نه ساعت خواب داشته باشند، حداقل ۱۵۰ دقیقه فعالیت بدنی با شدت متوسط در هفته انجام دهند و روزانه حداقل پنج وعده میوه و سبزیجات مصرف کنند.
اگرچه این دوره سنی معمولاً با اوج سلامت جسمی و روانی همراه است، اما شواهد اخیر نشان میدهد که بسیاری از جوانان درگیر بیماریهای مزمنی مانند چاقی هستند. انتقال از تحصیل به اشتغال، که اغلب همزمان با مستقل شدن از خانواده اتفاق میافتد، ممکن است تأثیر منفی بر رفتارهای سلامت جوانان بگذارد و در نتیجه خطر ابتلا به برخی بیماریها را افزایش دهد. بنابراین، درک چالشها و فرصتهای مرتبط با گذار از نوجوانی به بزرگسالی برای حمایت از سبک زندگی سالم در این گروه ضروری است. در حالی که مطالعات متعددی تأثیر محیطهای کاری بر سلامت را بررسی کردهاند، تحقیقات کمتری به ارتباط بین نخستین اشتغال و رفتارهای سلامت جوانان پرداختهاند.
این پژوهش شامل ۳,۳۰۲ شرکتکننده ۱۶ تا ۳۰ ساله از مطالعه طولی خانوارهای بریتانیا (UKHLS) بود که بین سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۳ برای نخستین بار وارد بازار کار شدند. از شرکتکنندگان خواسته شد اطلاعاتی درباره میزان مصرف روزانه میوه و سبزیجات، الگوهای فعالیت بدنی منظم و مدتزمان خواب روزانه خود ارائه دهند. این رفتارها در سه مقطع زمانی ارزیابی شدند: پیش از اشتغال، بلافاصله پس از اشتغال، و در یک دوره زمانی طولانی پس از اشتغال.
تحلیلهای زیرگروهی به بررسی نقش ویژگیهای جمعیتی مانند جنسیت، سطح تحصیلات، تحصیلات والدین، وضعیت اقتصادی-اجتماعی و قومیت پرداخت. همچنین، ویژگیهای شغلی از جمله زمانبندی شیفتها، نحوه رفتوآمد، محل کار و ساعات کاری در رابطه با تغییر رفتارهای سلامت پس از نخستین اشتغال مورد بررسی قرار گرفت.
این مطالعه نشان داد که فعالیت بدنی شرکتکنندگان بلافاصله پس از اشتغال افزایش یافت، اما در طول زمان کاهش پیدا کرد. این روند بیشتر در میان مردان، افراد بدون مدرک دانشگاهی و کسانی که در مشاغل با طبقهبندی اقتصادی-اجتماعی پایینتر مشغول به کار شدند، مشاهده شد. افرادی که دورکاری را آغاز کردند، در ابتدا کاهش فعالیت بدنی را گزارش دادند، در حالی که کسانی که در محیط اداری مشغول به کار شدند، افزایش اولیهای در میزان ورزش داشتند.
مدتزمان خواب پیش از اشتغال ثابت بود، اما بلافاصله پس از اشتغال کاهش یافت و در طول زمان بدون تغییر باقی ماند. کاهش خواب پس از اشتغال در میان افراد دارای مدرک دانشگاهی و فاقد مدرک دانشگاهی مشاهده شد. با این حال، افراد دارای مدرک دانشگاهی پس از مدتی افزایش مدت خواب را گزارش کردند، در حالی که افراد فاقد مدرک دانشگاهی با کاهش خواب در بلندمدت مواجه شدند.
نخستین اشتغال و مدتزمان اشتغال تأثیر قابلتوجهی بر میزان مصرف میوه و سبزیجات در بین شرکتکنندگان نداشت. با این حال، یک ارتباط معنادار بین میزان مصرف میوه و سطح تحصیلات مشاهده شد؛ بهطوریکه افراد فاقد مدرک دانشگاهی پس از اشتغال مصرف روزانه میوه را کاهش دادند، در حالی که افراد دارای مدرک دانشگاهی مصرف میوه بیشتری گزارش کردند.
نتایج این پژوهش نشان میدهد که نخستین اشتغال میتواند بر رفتارهای سلامت جوانان ۱۶ تا ۳۰ ساله تأثیر بگذارد. این تغییر، بیشترین اثر را بر سطح فعالیت بدنی دارد، در حالی که تأثیر متوسطی بر مدتزمان خواب و تأثیر ناچیزی بر رژیم غذایی دارد. افزایش فعالیت بدنی در میان مردان و افراد با موقعیت اقتصادی اجتماعی پایینتر بیشتر مشاهده شد که احتمالاً به دلیل اشتغال در مشاغل یدی و فیزیکی است که نیازمند تحرک بیشتری هستند.
مدتزمان رفتوآمد به محل کار نیز میتواند بر میزان فعالیت بدنی جوانان تأثیر بگذارد. در این مطالعه، فعالیت بدنی افراد دارای شرایط دورکاری کمتر از کسانی بود که در محیط اداری کار میکردند. این یافته مطابق با شواهد موجود است که نشان میدهد رفتوآمد فعال (پیادهروی یا دوچرخهسواری به محل کار) با افزایش سطح فعالیت بدنی و تناسب اندام همراه است. سطح تحصیلات نیز ممکن است بر ارتباط بین اشتغال و مدتزمان خواب تأثیر بگذارد. افراد بدون مدرک دانشگاهی بیشتر در معرض اختلالات خواب طولانیمدت پس از ورود به بازار کار قرار دارند.
به طور کلی، این پژوهش تأثیرات مثبت و منفی نخستین ورود به بازار کار بر رفتارهای سلامت جوانان را نشان داده و بر لزوم اجرای برنامههای ارتقای سلامت در محیطهای کاری تأکید دارد. چنین برنامههایی میتوانند به بهبود سلامت عمومی، پیشگیری از چاقی و ایجاد تغییرات مثبت در نسلهای آینده کمک کنند.
